UNUTMAM LAZIM

 

UNUTMAM LAZIM

Hepimizin ulaşmak istediği bir nokta ve başarılı olamadığı bir konu vardır. Bazen bir insana verebileceğimiz en büyük ceza, bazen ise başkaları tarafından bize verilecek en büyük ceza olan unutmak. Benim de ulaşmak istediğim nokta olan ama bir türlü başaramadığım konular arasında gelir. Sevmediğim insanlarla veya konularla olan anılarımın zamanla aşınmasını ve onlara ait detayları silmek isterken kendimi içinde anılarımla boğuşurken bulduğum o duygu. Unutmak…

Aslında unutmak bir nevi unutamadığımızın bir kanıtı değil midir? Başa çıkamadığımız konuları göz ardı ederek, ulaşmak istemeyeceğimiz bir rafa koymak gibidir aslında. Çoğu zaman fark edemesek de unutmaya çalıştığımız her konu aslında bizi kendine mahkum eden konulardır. Unutmaya çalıştıkça hatırlar, ve hatırladıkça da fark etmeden alışırız bu duruma. Unutmak için unutmayı unutmak lazım. Çünkü bir şeyi gerçekten unutmak, onu unuttuğunu bile unutmaktır.

Aslında ne kadar da uzun bir yolculuk değil mi unutmak? Günler, aylar, yıllar geçse de yürüdüğün onca yol bitmek bilmiyor ve ne kadar yürürsen yürü hayat senin bir şeyleri unutmana izin vermiyor çoğu zaman. Hiç beklemediğin bir anda unutmak için verdiğin onca çabaya yenik düşebiliyorsun. Bir şarkı, bir isim, bir sokak, bir şehir ve bazen bir fotoğraf çıkıyor karşına ve unutmana engel oluyor. Sonra her şey sil baştan tekrar başlıyor, hadi bakalım unut unutabilirsen der gibi…

 

Unutmak isteyip de unutulmaz sandığımız her şeyi unutmamız ümidiyle..

Bayram