KARŞIMIZDAKİ BİREYİ ANLAMAK
Gerek özel hayatımızda gerek iş
hayatımızda karşılaştığımız ve karşılaşacağımız insanları sevmenin ve onlarla
sağlıklı iletişim kurabilmenin yolu onları anlayabilmemizdir. Onları
anlayabilmemiz ise kendimizi onların yerine koyup, onların penceresinden
dünyaya bakarak, hayatı onların bakış açısıyla anlamlandırmaya çalışarak,
isteklerini, beklentilerini bilebilmemizdir. Aksi halde onları anlayamaz, sadece
anladığımızı zannederiz. Bir de bakmışız ki insanları sadece kendi penceresinden
gören ve onları kendi hayat şartlarına göre yargılayan bir insan olup çıkmışız.
Bencil yaşamaktan uzak durarak çevremize
faydalı olmaya çalışmak insan olmamızın asıl gayesi değil midir? Faydalı birey
olmanın yolu ise karşımızdakini anlamaktan geçiyor. Karşımızdaki bireyi
anlamadığımız sürece onun için bir şey yapamaz, ona yardımcı olamaz, ya da
yardımcı olduğumuzu sanarak bir şeyler yaparız. Belki de yaptığımız her fiil,
onu tanımadığımız için bilmediğimiz başka bir yarasını kanatacaktır. Yarasına
merhem olmak isterken tuz basmayalım. Gerçekten yaralarına merhem olmak
istiyorsak ben merkezci düşünmeyi
terk etmemiz lazım, en azından birine yardımcı olmaya çalışırken
başarabilmeliyiz bunu. Aksi halde onu kendi bakış açımıza göre yorumlamaktan
öteye gidemeyiz.
Karşımızdaki bireyi tanıyıp,
anlayabilmemiz için terk etmemiz gereken bir diğer unsur ise önyargı dediğimiz bataklıktır. Kendi
gözlerimizi, kalbimizi ve düşüncelerimizi önce bu bataklıktan kurtarmakla işe
başlayalım. İşte o zaman göreceğiz ki
herkesin kendine göre bir hayat anlayışı var. Önyargı, peşin hüküm ve ben merkeziyetçi
düşüncelerimizden kurtulduğumuz zaman, kimlerin nelerle başa çıkarak hayat
sürdüğünü anlamış olacağız. İşte o zaman hem hayat ile hem de insanlar ile daha
barışık yaşamayı öğrenmiş olacağız. Kış olarak yaşadığımız mevsimler de böylece
bahara dönecek.
Unutmayalım ki, İnsan olmak,
önyargılarını kırıp onu anlamaya çalışmak ve onlara yardımcı olarak insanca
yaklaşımda bulunmaktır.
Bayram
