KARŞIMIZDAKİ BİREYİ ANLAMAK

 

KARŞIMIZDAKİ BİREYİ ANLAMAK

Gerek özel hayatımızda gerek iş hayatımızda karşılaştığımız ve karşılaşacağımız insanları sevmenin ve onlarla sağlıklı iletişim kurabilmenin yolu onları anlayabilmemizdir. Onları anlayabilmemiz ise kendimizi onların yerine koyup, onların penceresinden dünyaya bakarak, hayatı onların bakış açısıyla anlamlandırmaya çalışarak, isteklerini, beklentilerini bilebilmemizdir. Aksi halde onları anlayamaz, sadece anladığımızı zannederiz. Bir de bakmışız ki insanları sadece kendi penceresinden gören ve onları kendi hayat şartlarına göre yargılayan bir insan olup çıkmışız.

 Bencil yaşamaktan uzak durarak çevremize faydalı olmaya çalışmak insan olmamızın asıl gayesi değil midir? Faydalı birey olmanın yolu ise karşımızdakini anlamaktan geçiyor. Karşımızdaki bireyi anlamadığımız sürece onun için bir şey yapamaz, ona yardımcı olamaz, ya da yardımcı olduğumuzu sanarak bir şeyler yaparız. Belki de yaptığımız her fiil, onu tanımadığımız için bilmediğimiz başka bir yarasını kanatacaktır. Yarasına merhem olmak isterken tuz basmayalım. Gerçekten yaralarına merhem olmak istiyorsak ben merkezci düşünmeyi terk etmemiz lazım, en azından birine yardımcı olmaya çalışırken başarabilmeliyiz bunu. Aksi halde onu kendi bakış açımıza göre yorumlamaktan öteye gidemeyiz.

Karşımızdaki bireyi tanıyıp, anlayabilmemiz için terk etmemiz gereken bir diğer unsur ise önyargı dediğimiz bataklıktır. Kendi gözlerimizi, kalbimizi ve düşüncelerimizi önce bu bataklıktan kurtarmakla işe başlayalım.  İşte o zaman göreceğiz ki herkesin kendine göre bir hayat anlayışı var.  Önyargı, peşin hüküm ve ben merkeziyetçi düşüncelerimizden kurtulduğumuz zaman, kimlerin nelerle başa çıkarak hayat sürdüğünü anlamış olacağız. İşte o zaman hem hayat ile hem de insanlar ile daha barışık yaşamayı öğrenmiş olacağız. Kış olarak yaşadığımız mevsimler de böylece bahara dönecek.

Unutmayalım ki, İnsan olmak, önyargılarını kırıp onu anlamaya çalışmak ve onlara yardımcı olarak insanca yaklaşımda bulunmaktır.

 

Bayram