SONUN BAŞLANGICI

 SONUN BAŞLANGICI 

Belki de kurtulmak istediğimiz hayatımıza karşın yeni bir başlangıç ya da sahip olduğumuz hayatımızı mum gibi aratacak olan yeni bir başlangıçtır. Acı veren ama acıyı hissetmediğimiz karanlık bir yol olmakla beraber, yolu aydınlatacak ışığı kendimizin üreteceği daha doğrusu hazırlayacağı bir yol. Ne derin bir uyku ne de acı bir hastalıktır bu, sadece yeni ve sonsuz olan yepyeni bir hayata ilk adımdır. İnanan bireyler için yeni bir aleme bir yolculuk iken, inanmayan bireyler için sonun, son adımıdır.

Ne güzel olurdu değil mi? Bu aleme ait olduğu halde, yepyeni hayata atacağımız ilk adımımızda en sevdiğimiz insanlardan birer parça alabilmek. Mesela kokusunu, mesela gülüşünü, mesela sevgisini, muhabbetini... Ama dedim ya bunlar bu aleme ait özellikler. Öbür alemde ne bekliyor bizi çok merak ediyorum. Belki de acı, belki de hüsran, belki de sonsuz bir mutluluk. Korksam mı, korkmasam mı? Karar veremedim.
Bu dünyada yaşamaktan, bencil insanlar arasında yaşamını sürdürmeye çalışmaktan, egosu doymak bilmeyen, aşağılık komplekslere sahip insanlar arasında kendine yer bulmaya çalıştığımız; sevgiyi, merhameti beklemenin, adete taştan su beklemekten daha zor olduğunu düşündüğüm bu dünyadan gitmekten neden korkmalıyım ki?
Kelimelerin anlamını yitirdiği, bir çiçeğin güzelliği artık bir şey ifade etmediği, muhabbet etmeyen insanların bağrışmalarının, seslenmelerinin duyulmadığı o ilk adım. Hayatta yaşanan onca şeyden sonra bize kalan tek gerçek. Mutsuz son.

Tüm bu gerçeklere rağmen hayat yaşanılması gerektiği kadar güzel. Hayatımızı güzelleştiren insanlar ve olaylarla karşılaşmak dileğiyle.

Mutlu sonlarımız olsun.