MERHAMET

Bir duygu düşünelim, eksikliğinin acımasızlığa, fazlasının ise zayıflığa götürdüğü bir duygu. Birbirimizi anlayamadığımız, anlamakta güçlük çektiğimiz, bizi anlamayan değil de anlayan insanlara denk gelince şaşırdığımız bu günlerde, iletişimsizlik hastalığına reçete olarak yazılacak duygudur merhamet. Kitaplardan okunarak kazanılmayan, her insanın kalbinde bulunan hazineyi ortaya çıkararak elde edebileceği merhamet, kalbimizde adeta bir çiçek misali açtığında etrafımıza sevgi ve huzur saçarak, kendimizle birlikte etrafımızdaki herkesi mutlu etmemizi sağlar.

Her insanın içindeki kötülük iktidarını döve döve dizginlemeye çalıştığı ve vicdan aynasından kendisine bakmaktan korkmamasını sağlayan merhamet, bize acımayı değil acıtmamayı öğretir. Suyun taşı yumuşattığı gibi, kararmış kalplerimizi yumuşatarak gönlümüzü tüm dünyayı şefkatle kucaklayan bir sevgi deryasına dönüştürerek bize dünyanın merhamet sahibi insanlar olunca nasıl da daha yaşanılacak bir yer olduğunu gösterir. Bu da merhamet sahibi olunca hem kendimize hem de etrafımıza yaşanılacak bir ortam sağladığımızı gösteriyor.

Sürekli söylediğimiz gibi, insan olmanın en temel duygusu olan merhamet, insanca yaşama sanatının adıdır aslında. Nasıl ki bir ressam bir müzisyen sahip olduğu yetenek sayesinde güzel eserler ortaya çıkarıyor ise içinde, insana ve doğaya dair sevgi besleyip insanca yaşama arzusu içinde olan herkes insanca yaşama sanatı olan merhamet eseri ile dünyayı tanıştırmalıdır. Böylece insanlar yalnızca kendini koruyarak ve sadece kendi iyiliğini düşünerek değil, etrafındaki herkesi koruyup onların iyiliğini düşünmenin önemini anlamış olur.

Unutmayalım ki, bu sanatı sadece kalbinde bu duyguyu taşıyanlar icra edebilir. Ne mutlu kalbinde merhamet besleyip bu sanatı icra edenlere.

 

 

Bayram